In de rubriek NEC goes international worden de archieven afgestoft op zoek naar bijzondere NEC-profvoetballers uit een bepaald land. Deze keer Paraguay en dus Edgar Barreto. De enige NEC’er uit dat Zuid-Amerikaanse land en icoon als hij verdient ook zijn eigen editie.

Dat Édgar Osvaldo Barreto Cáceres, de volledige naam van Edgar Barreto, in Nederland terecht zou komen en daar nu nog steeds woont, had hij in zijn jeugd in Asunción, de hoofdstad van Paraguay, niet kunnen bedenken. Toch zijn er wel wat meer linkjes tussen de twee landen dan de meeste mensen zich realiseren. Kijk maar eens naar de vlag, die is bijna hetzelfde. En aan het begin van de 20e eeuw werd het voetbal in Paraguay geïntroduceerd door een Nederlander: William Paats.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Derby

Barreto werd opgeleid door Cerro Porteño, één van de twee topclubs in Paraguay, die qua achtergrond het meest lijkt op Feyenoord. De andere is Olimpia, oftewel het ‘Ajax van Paraguay’. Beide clubs komen uit Asunción. Barreto speelde de derby van Asunción tussen deze twee ploegen al op zijn zeventiende en leerde daar al vroeg dat voetballen een strijd is van leven op dood. Die instelling nam hij mee toen hij in januari 2004 nog voor zijn 20e verjaardag in een winters Nederland arriveerde. Hij stroomde in bij het elftal dat onder leiding van Johan Neeskens dat seizoen Europees voetbal had gespeeld. Barreto kreeg de tijd van Neeskens, mede omdat de Paraguayaan alleen Spaans sprak, en behalve Neeskens waren er niet veel anderen bij NEC die die taal machtig waren. In dat halve seizoen speelde hij negen wedstrijden, overigens wel bijna altijd als basisspeler.

Zondagschot

Barreto ontwikkelde zich ondanks zijn jonge leeftijd snel tot sterkhouder en publiekslieveling in Nijmegen. In de daaropvolgende drie seizoenen was hij een vaste kracht op het middenveld. In 86 wedstrijden kwam hij tot tien doelpunten. Hoewel Barreto zeker fanatiek genoemd kan worden bleef het in die drie volledige seizoenen bij in totaal elf gele kaarten en nooit rood. Terwijl wij in Nijmegen al lang overtuigd waren van zijn kwaliteiten, ontdekte de rest van Nederland hem pas op 5 december 2004 toen hij prachtig scoorde met een schot van zo’n 25 meter afstand tegen Feyenoord in De Kuip.

Tekst gaat verder onder de video.

Hoewel zijn naam veelvuldig werd genoemd als potentiële aanwinst voor topclubs zoals datzelfde Feyenoord kwam het toch niet tot een binnenlandse transfer. In de zomer van 2007 verliet Barreto NEC na 95 competitiewedstrijden in het rood-groen-zwart te hebben gespeeld. Hij vertrok naar de Serie A in Italië, in eerste instantie bij Reggina. Uiteindelijk zou hij maar liefst dertien jaar in Italië spelen: na Regina was dat bij Atalanta Bergamo en vervolgens bij US Palermo en Sampdoria.

Terugkeer op het oude nest

Naar mate de tijd vorderde werd langzamerhand door NEC-supporters elke zomer wel gespeculeerd of Barreto terug zou komen naar Nijmegen om zijn carrière af te sluiten bij NEC. De Paraguayaan deed graag mee aan dat spelletje door steeds te herhalen hoe groot zijn liefde voor NEC en de stad Nijmegen was. En hij had zijn huis in Nijmegen niet voor niks aangehouden toch?

Op 15 juli 2020, de dag dat Barreto 36 werd, maakte speler en club bekend dat het dan toch echt ging gebeuren: Barreto kwam terug naar Nijmegen om voor NEC te spelen. Aanvankelijk speelde Barreto weer gewoon als middenvelder, maar het was toch wel te zien dat de snelheid er bij hem af was. Het ging een stuk beter toen hij centrale verdediger werd in de vijfmansdefensie waarmee Rogier Meijer medio 2021 via de play-offs promotie naar de Eredivisie afdwong.

In de eredivisie kwam Barreto in het daaropvolgende seizoen 2021/22 nog wel tot 19 competitie optredens, maar zelden maakte hij de 90 minuten vol. Ook niet vreemd als je bedenkt dat hij in de zomer van 2022 38 jaar werd. Zijn contract liep af en werd niet door NEC verlengd. Zoals een echte liefhebber betaamt, was Barreto nog niet klaar met het spelletje, maar de directie van NEC dacht daar anders over. De communicatie hierover richting supporters had wel beter gekund, want feitelijk heeft de Paraguayaan hierdoor nooit een echt afscheid gehad, zoals dat recent bij een andere clublegende van NEC, Lasse Schöne, wel zo mooi is gelukt. Ondanks die misser is overigens de band tussen Barreto en NEC nog wel hecht. Zo zagen we hem met volle teugen genieten tijdens de jubileumwedstrijd van afgelopen weekend.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Eén van de meest memorabele momenten van Barreto in zijn tweede periode bij NEC is zijn doelpunt op 26 november 2021 in een natte en vanwege Corona maatregelen lege De Goffert tegen SC Cambuur. Na uit een corner van Schöne met een kopbal gescoord te hebben maakte Barreto een sprintje naar de zijlijn en springt in de armen van een ballenjongen. Opmerkelijk? Nee, want die jongen was zijn oudste zoon Matthias. Zo ziet onvervalst jongensgeluk eruit.

Tekst gaat verder onder de video. Het doelpunt van Barreto zie je op 00.23 seconden in de video.

WK-kwartfinale

Tussen 2004 en 2012 speelde Barreto maar liefst 61 interlands voor Paraguay en was daarin drie keer trefzeker. Eén van de hoogtepunten was het WK 2010 in Zuid-Afrika waarin Barreto met Paraguay pas in de kwartfinale werd uitgeschakeld door de latere wereldkampioen Spanje. In de ronde ervoor kwam het na het 0-0 gelijkspel tegen Japan aan op penalty’s. Als een echte leider nam Barreto de verantwoordelijkheid op zich, ging staan voor de eerste strafschop, en scoorde onberispelijk.

Foto’s: Rob Koppers