In de rubriek NEC goes international worden de archieven afgestoft op zoek naar bijzondere NEC-profvoetballers uit een bepaald land. Vandaag gaan we verder met onze oosterburen: Duitsland. De eerste 12 Duitse oud-NEC-ers hebben we al besproken in deel 1, 2 en 3. In deze aflevering komen we de laatste Duitse NEC-ers tegen, waaronder een bijzondere keeper. Weet jij wie we bedoelen?

Bij NEC was er Benjamin Kirsten, die toch ook een bijzondere gebruiksaanwijzing had. Hij had in Duitsland gekeept voor Bayer Leverkussen en Dynamo Dresden toen hij in 2015 op 28-jarige leeftijd naar NEC kwam. Eigenlijk als derde doelman achter de IJslander Hannes Halldórsson en Joshua Smits, maar door blessures van beiden stond Kirsten op 18 oktober 2015 toch opeens op doel tegen FC Twente. Na een aarzelend begin keepte hij met steeds meer overtuiging en in de opeenvolgende zeven wedstrijden noteerde hij drie keer een clean sheet. Op 22 november 2015 won NEC thuis met 1-0 van FC Utrecht en werd Kirsten verkozen tot Man of the Match. 

Het succes steeg Kirsten mogelijk een beetje naar zijn hoofd, want de Duitse keeper eiste een verbeterd contact anders zou hij niet meer keepen. Daarnaast liet hij buiten NEC om een bodyscan uitvoeren vanwege een mogelijke knieblessure. Er ontstond een vertrouwensbreuk en NEC ontsloeg Kirsten die daar ook niet tegen in beroep ging. Hij vervolgde zijn loopbaan bij Lokomotiv Leipzig, waar hij na vijf jaar op 34-jarige leeftijd met voetbalpensioen ging, vanwege een slopende meniscusblessure. Dus toch…  Sinds 2022 is hij jeugdcoach bij Dynamo Dresden. 

Scoren bij zijn debuut voor NEC 

Reagy Ofosu werd geboren op 20 september 1991 in Hamburg en doorliep de jeugdopleiding van de plaatselijke Hamburger SV. De linksbuiten haalde echter het eerste elftal niet en speelde bij een aantal andere Duitse en Oostenrijkse clubs totdat NEC hem in 2016 transfervrij overnam. Hij scoorde meteen tijdens zijn debuut voor NEC, thuis tegen PEC Zwolle (met een jonge Calvin Verdonk!) op 5 augustus 2016.

Tekst gaat verder onder de video. Het doelpunt van Ofosu zie je vanaf minuut 3:23.

Trainer Peter Hyballa en heel NEC dachten een nieuwe topscorer binnen te hebben gehaald, maar helaas kon de snelle en vaardige speler, die op beide vleugels uit de voeten kon, geen goed vervolg hieraan geven. In de rest van het seizoen speelde hij nog in veertien competitiewedstrijden, steeds vaker als invaller, en zijn doelpuntenproductie stokte.  

Het seizoen eindigde voor NEC en dus ook voor Ofosu in mineur met degradatie uit de Eredivisie, en het contract met de Duits-Ghanese voetballer werd ontbonden. Zoals wel meer broodvoetballers begon hij aan een lange zwerftocht langs clubs in landen als Roemenië, Hongarije, Griekenland, en nog meer. Het laatste wat we van hem weten is dat hij nu speelt op het tweede niveau in Turkije bij Şanlıurfaspor.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Fanatiek binnen en buiten de lijnen 

We gaan wat verder terug in de geschiedenis om in het seizoen 1996/97 Jörg Sobiech tegen te komen. Na door Schalke 04 in zijn geboorteplaats Gelsenkirchen te zijn opgeleid speelde de linksback een aantal jaren bij SG Wattenscheid 09. Op 27-jarige leeftijd stapte hij over naar NEC om bij zijn debuut in een bekerwedstrijd tegen VVV meteen een rode kaart te pakken. Toch was Sobiech niet een gemene speler want in twee seizoenen bleef het in 57 wedstrijden (incl. nacompetitie) bij vier gele kaarten en nog één extra rode kaart. Zo’n vleugelverdediger die je drie keer voorbij moet als je hem wilt passeren.  

Na NEC speelde hij nog twee seizoenen bij FC Twente om daarna terug te keren naar onze Oosterburen om onder andere weer voor Wattenscheid 09 te spelen. Op 34-jarige leeftijd was het gedaan met de fanatieke Duitser, die naar verluidt ook buiten het veld goed te keer kon gaan als het gaat om drank- en drugsgebruik. Niet echt bevorderlijk voor een lange voetbalcarrière. 

Ga nooit in zee met Sven Mislintat 

We sluiten af met Marcel Stutter. De middenvelder speelde als semiprof op een laag niveau in Duitsland en kon, misschien ook wel tot zijn eigen verrassing, in de zomer van 2012 een contract voor twee jaar bij NEC tekenen. Zo hoog had hij nog nooit gespeeld. In die twee jaar kwam hij tot 22 competitie-optredens, voor het overgrote deel wel als invaller overigens. In november 2013 brak hij zijn kuitbeen en kwam niet meer aan spelen toe voor NEC, dat in dat seizoen 2013/14 uit de Eredivisie degradeerde. Stutter keerde terug naar Duitsland om daar weer verder op lagere niveaus spelen voor clubs zoals het tweede elftal van VfL Wolfsburg en voor Dynamo Berlin.

Blijft toch de vraag hangen wat NEC nou zag in deze op zijn best matige verdedigende middenvelder. Daar zit een aardige anekdote aan vast waarin Sven Mislintat (bij Ajax krijgen ze nog nachtmerries van hem) de hoofdrol speelde. Mislintat was in 2016 hoofdscout voor Borussia Dortmund en werd op Stutter gewezen door diens stiefvader. Borussia Dortmund had toen net een zogenaamde ‘footbonaut’ ontwikkeld, een ruimte van 14 x 14 meter waar voetballen in worden gegooid die een speler door steeds ergens anders oplichtende gaten in de zijwanden moet schieten. Het is vergelijkbaar met een ballenmachine in het tennis en je kunt er de reactietijd en schietnauwkeurigheid van een speler mee beoordelen. Stutter deed het blijkbaar zo goed dat Mislintat onder de indruk was en via via een proefstage bij NEC kon regelen. Niet de laatste keer dat Mislintat een te positieve inschatting van een speler maakte, zullen we maar zeggen.  

Dit is de laatste aflevering van NEC goes international over Duitse NEC’ers. Om de lijst compleet te maken noemen we ook nog Günther Kurek, Dieter Sevens, Ulrich Surau en Bastian Weiser maar zij speelden of maar een paar wedstrijden voor NEC, of te lang geleden om nog uitgebreide informatie terug te kunnen vinden.

Foto: Rob Koppers