Dirk Lotgerink en Chiron Rengers zijn een leven lang NEC-supporter. In de rubriek Tikkie-Takka schrijven ze elkaar over alles wat met rood-groen-zwart te maken heeft.
Nijmegen, 26-11-2025
Dag Chiron,
Heb jij tijdens het jubileumfeest ook die hond gezien? Op het voorplein, tussen de glazen zeecontainers met spullen die de waarde van mijn huis overstijgen. Een vrouw probeerde haar hond te laten poseren. Een labradoodle, lief beest. Kruising tussen de trouwe labrador retriever en zo’n lelijke poedel. ‘Zit!’, schreeuwt ze. Maar de hond luistert niet. Het gras dat voor het stadion is neergelegd ruikt veel te lekker. Op de achtergrond hangen grote banners met de hoofden van Ron de Groot en Mario Been. Fraaie foto, inderdaad. ‘Goedemorgen!’, hoor ik achter me. De voorzitter van de supportersvereniging. ‘Jij ook gefeliciteerd!’ Achter ons lopen mensen naar de hoofdingang. Antti Sumiala, de Fin die in de jaren 90 cultheld werd. Jarda Simr, Edgar Barreto. Leroy George. Er wordt geknuffeld en gelachen. Het weerzien van oude teamgenoten vertelt het verhaal van de club. Onze club. Die hond moet godverdomme blijven zitten.
‘Kom nou, toe, alsjeblieft!’ vraagt de vrouw aandoenlijk, terwijl Albert van der Sleen een knuffel uitdeelt aan Robbie Wielaert. ‘Goed je weer te zien maat!’, zegt hij. Ondertussen baant de grote Gorgi Hristov zich een weg tussen voetballende schuumkes. De jongens zijn mooi gekleed, dragen bretels en een Peaky Blinders pet. Ze herkennen onze clubheld niet en proberen iedereen te poorten. ‘Mister Hristov!’, zeg ik. Even ben ik weer vijftien en terug in de tijd, toen ik spandoeken maakte voor Johan Neeskens en Frank Demouge. Voel ik nu zenuwen omdat ik onze Noord-Macedonische wondermidvoor begroet? In tegenstelling tot de labradoodle blijft Hristov wel staan voor een selfie. Ik laat hem ook een foto zien waarop hij een shirt overhandigt aan onze vrienden in zijn thuisland en vertel dat de middelste op de foto, onze maat, Ries de Wit, dit jaar is overleden. Hij reageert geschokt en wenst al zijn vrienden en familie sterkte. Mooie gast… Ik wens hem veel plezier tijdens de wedstrijd, die pas over drie uur begint. Alsof het besef van tijd bij iedereen doordringt, blijft die labradoodle eindelijk zitten. Braaf kijkt hij naar zijn baasje. De vrouw maakt de vurig gewenste foto, geeft de trouwe hond een snoepje en maakt zich razendsnel uit de voeten. Schaamt ze zich? Maar waarvoor? Jij vond het toch ook de mooiste verjaardag óóit, Chiron? Wij waren jarig en iedere hond wilde erbij zijn.
Haije,
Dirk
