Dirk Lotgerink en Chiron Rengers zijn een leven lang NEC-supporter. In de rubriek Tikkie-Takka schrijven ze elkaar over alles wat met rood-groen-zwart te maken heeft.
Drunen, 20 augustus 2024
Ha die Dirk,
Het humeur van de gemiddelde NEC-supporter is net een Nederlandse zomer, is het niet? Het ene moment hartje zomer en 30 graden, een uurtje later regent het schier onophoudelijk. Het is half augustus, de competitie is weer begonnen en we hebben verloren van FC Twente en AZ. Of, nouja.. ‘we’. NEC heeft verloren. Want een batterij aan mensen keert zich af van de club en laadt zich op voor een fluitconcert tegen PEC komend weekend. En dan verliezen ‘we’ niet, maar zij.
En natuurlijk: kritiek mag en nuilen móét. Maar zelfs deze, van nature, criticaster gelooft soms zijn eigen ogen en oren niet. Niet alleen hebben mensen het al over play-offs. Die om degradatie welteverstaan, maar worden ook de competenties van zo ongeveer álle mensen van de club in twijfel getrokken. De voetballerij is en blijft een rare wereld, waar je afhankelijk bent van het resultaat van één balletje dat wel of niet goed valt. En met twee wedstrijden onderweg, maak ik me nog 0 zorgen.
Wat ik wel bijzonder vond waren de uitspraken van Rogier Meijer over de gezochte spits. Eerst het laten lekken van de naam van Sam Lammers, vervolgens beloven dat er binnen een paar dagen iemand is en daar nog eens in de media de aandacht op vestigen. Het ontbreken van de combinatie Sandler en Ogawa was hierin niet helpend. Zonder Sandler kan ons verdedigingsduo alleen maar roeien (niet de Olympische variant) en zonder Ogawa hebben we veel Tikkie, maar weinig Takka.
De volgende keer dat ik je schrijf, staan ‘we’ gewoon… Ho wacht, ‘gewoon’ moet ook tussen haakjes. Want zo gewoon is dat niet hè. Laten we dat vooral niet vergeten.
Zie je in het linkerrijtje,
Chiron
