Dirk Lotgerink en Chiron Rengers zijn een leven lang NEC-supporter. In de rubriek Tikkie-Takka schrijven ze elkaar over alles wat met rood-groen-zwart te maken heeft.

Drunen, 5-7-2022

Dirk, amigo!

Guanajuato. Het stond er gewoon hoor. Een brief uit Mexico, geweldig. En precies op tijd terug om lekker te pezen in de provincie. Mijn hart sloeg even over, ik zag heel even Drunen in het competitieschema staan. Maar het was niet tegen mijn plaatselijke RKDVC, maar ‘gewoon’ in Druten. Tegen Dio ’30.

Bij Dio ’30 moet ik gelijk aan Luuk Maes denken. Ik weet niet of hij daar nog heeft afgebouwd of gelijk aan de slag ging als trainer, maar hoe geweldig moet dat zijn geweest? Luuk Maes, dat waren écht onze tijden hè. Tientallen spelerskaarten had ik op mijn slaapkamer hangen, maar die van Luuk Maes gaf gewoon licht in het donker. Door die prachtige, geblondeerde kuif.

Trainers als Jim Calderwoord en Cees van Kooten. Mannen die je qua uitstraling eerder in de kroeg zou inschatten dan als trainer van een professionele voetbaltrainer. Toch waren dat onze tijden. Handtekeningen jagen op de helden van toen. Ik weet nog dat ik als verlegen jongetje pen en papier bij Emiel van Eijkeren onder zijn neus schoof en hij alleen zei: ‘ik kan alleen naakte vrouwen tekenen’. Sta je dan, 12 jaar oud.

Ik hoop dat de jeugd van tegenwoordig ook zo’n band kan opbouwen met de spelers van nu. In tijden van sociale media is iedereen bereikbaarder dan ooit, maar dan wel via het scherm. Laten we, ondanks de Marques/zen en Tannanes, hopen dat Ted ook nog voor een paar herkenbare gezichten zorgt de komende weken.

Volgende keer schrijf ik je vanuit Zuid-Frankrijk. Over hoogtepunten gesproken. We schijnen de Mont Ventoux te gaan beklimmen, hopelijk heb ik een beetje verbinding. Dan mis ik niet de eerste pot tegen Twente!

Groeten,

Chiron