Nog voordat hij de zijlijn overstak, voelde Bram Nuytinck de waardering van het publiek. Bij zijn warming-up ging De Goffert massaal staan en werd elk balcontact gevierd. Na tien maanden blessureleed kreeg zijn rentree precies het onthaal dat past bij een jongen van de club.
“Ik ging gewoon warmlopen en ineens ging iedereen staan en schreeuwen,” vertelde Nuytinck. “Ik dacht: we staan 3-1 voor, dit is na tien maanden een mooi moment. Dan is het leuk om even de boel op te zwepen.”
Jongen van de club
“Daarbij ben ik natuurlijk een jongen van de club en ik ben er heel lang uit geweest. Het publiek weet dat ik veel om NEC geef. Dat ze dit doen, voelt echt supermooi,” vervolgde de routinier lachend. “Ik vind het ook leuk om dat spelletje met het publiek mee te spelen.”
“Je komt terug van een kruisbandblessure, daar hebben we het al vaak over gehad. Dat gaat met ups en downs. Uiteindelijk stroom je daardoor pas laat in het seizoen weer in bij de ploeg en dan is het extra speciaal als je zo lang afwezig bent geweest. Dan is het al mooi om überhaupt weer te kunnen warmlopen, bij de selectie te zitten en dat gevoel terug te krijgen. Maar als dat dan in zo’n wedstrijd gebeurt, dan is dat echt genieten.”
Nuytinck kreeg in de afgelopen periode veel steun van supporters. “Ik heb ontzettend veel lieve berichtjes gehad, ook tijdens mijn revalidatie. Mensen vroegen hoe het ging en wensten me succes. Ook de reacties als ik in de stad loop zijn mooi, al is dat natuurlijk ook inherent aan het succes,” relativeerde hij. “Maar alsnog vind ik dat hartstikke leuk.” Een dag eerder gaf Dick Schreuder nog aan dat een rentree van Nuytinck waarschijnlijk niet zou plaatsvinden. “Het zou eigenlijk ook niet gebeuren,” vertelde Nuytinck tegenover ForzaNEC. “Maar hij weet hoe hard ik heb gewerkt. Het stond 4-1 en er waren nog een paar minuten te spelen, dus hij gunde het mij.”
Moeilijk
In de euforie van de wedstrijd sprak Nuytinck openhartig over zijn revalidatieproces. “Zoiets gaat echt met ups en downs. Het moeilijkste is dat je op veel momenten alleen traint. In de kou, in de sneeuw, in de regen. Dan ben je alleen maar rondjes aan het rennen. Soms gaat het supergoed en denk je dat je er bent, en daarna heb je weer een week waarin het minder gaat. Dat hoort bij zo’n revalidatie.”
“De club is dit jaar gigantisch aan het groeien en we staan er supergoed op,” besloot Nuytinck. “Hoe gek het ook klinkt: het is niet moeilijk om dat van een afstand te zien, want je bent supertrots op de club. Als jongen van de club doet dat extra veel. Maar ik ben vooral blij dat ik er nu eindelijk weer bij ben.”
Foto: Rob Koppers
