LOG HIER IN MET JE FACEBOOK ACCOUNT

21-07-2020 09:18 UUR Door: Chiron Rengers

Van Appiah tot Weiser: alle Duitsers bij NEC op een rijtje


Mathias de Wolf gaf België een minimale voorsprong, maar Kevin Bukusu maakt namens onze

oosterburen al snel gelijk. Het rood-zwart-groen is verdedigd door twintig Belgen, maar na de

komst van Bukusu ook door twintig Duitsers. Met mogelijk broer Herdi in aantocht, blijft het

wellicht niet bij twintig Duitsers. Maar wie waren de voorgangers van Bukusu? Een reis langs

publiekslievelingen, beroepsalcoholisten en een footbonaut-specialist. ForzaNEC rangschikt ze

van matig naar succesvol.



19. André Fomitschow

We kunnen er niet omheen, een heel contingent aan Duitsers was belangrijk gemaakt in het seizoen 2016/17. Het is dan ook niet verrassend dat we er in het begin van deze lijst een aantal tegenkomen die hun laatste wedstrijd tegen NAC Breda speelden. Van hen was André Fomitschow zelfs niet geschikt

om een basisplaats te behouden. De linksback werd voorbijgestreefd door Lorenzo Burnet, maar

niet nadat mening rechtsbuiten hem ook al had gepasseerd.





18. Michael Heinloth

De andere kant van de matige verdediging in 2017. Door velen verantwoordelijk gehouden voor de

uiteindelijke degradatie. In het tweeluik tegen NAC was NEC heer en meester in Breda. Een

verkeerd balletje breed van Heinloth lanceerde vlak voor tijd Cyriel Dessers en de Belg benutte de

enige kans van de geel-zwarten. Dit verlies wist NEC in Nijmegen niet om te draaien. Heinloth

vertrok en belandde via Zaglebie Sosnowiec in zijn geboorteland bij FC Ingolstadt. Hij speelt daar

op het derde niveau.


17. Bastian Weiser

Geboren in Kleve en een enorm talent, dan beland je al snel op de radar in Nijmegen. Verruilde al op

13-jarige leeftijd SV Siegfried Materborn voor de jeugdopleiding van NEC. Stond te boek als het

grootste talent in een team met onder andere Bram Nuytinck en Jasper Cillessen. Kwam

uiteindelijk tot slechts één officieel duel voor het eerste van NEC en vertrok daarna naar de

amateurs van EHC.


16. Dieter Sevens

Deze aanvaller viel op bij zijn semi-amateurclub door in één seizoen 38 keer te scoren. De

aanvoerder promoveerde en werd in 1979 naar NEC gehaald. Pas 29, maar geteisterd door zware

blessures moest hij echter al na twee wedstrijden afscheid nemen van NEC en het voetbal. Dieter

Sevens pakte toen direct zijn carrière als schilder op.



15. Reagy Ofosu

Nog zo’n paradijsvogel uit het treurig verlopen 2017. Begon uitstekend met twee doelpunten in de

eerste twee thuiswedstrijden, maar wist die lijn niet door te trekken. Bleek in augustus al zijn kruit

voor de rest van het seizoen verschoten te hebben. Werkte hard, maar kon als aanvaller nooit

imponeren. Vervolgde zijn carrière in de drie jaar na NEC bij, hou je vast: NK Istra, Spartak Trnava,

Haladas en FC Botosani.


14. Marcel Stutter

Had alleen maar voor amateurploegen gespeeld, maar was ontzettend goed in de Footbonaut. Het passingspel, vooral naam gemaakt in de jeugdopleiding van Borussia Dortmund, wordt gebruikt om het spelinzicht en voetballend vermogen onder druk te testen. Stutter bleek beter in de bal passen naar een oplichtend vak dan naar een medespeler. Brak zijn kuitbeen en kwam daarna nauwelijks nog in actie.





13. Julian von Haacke

Het houdt niet op. 2017 is een geel, rood, maar vooral zwarte bladzijde in de NEC-geschiedenis.

Julian von Haacke wist zich bij vlagen nog enigszins aan de malaise te onttrekken. Een handige

speler, maar het ontbrak bij de beknotte middenvelder aan kampfgeist. De ideale positie werd nooit

gevonden voor Von Haacke, maar hij kwam toch tot dertig competitieduels waarna ook hij afzwaaide na

de play-off tegen NAC. Speelt inmiddels in Oostenrijk.

 

12. Christoph Hemlein

Kon NEC niet behoeden voor degradatie in 2014, maar kwam alsnog tot 36 wedstrijden en 7 goals.

Niet slecht voor een buitenspeler die het vooral van zijn werklust moet hebben. Was een van de

vele voorbeelden dat redelijke spelers niet per se een goed team vormen. Met spelers als

Johnsson, Van Eijden, Conboy, Leiwakabessy en de topscorers van Oostenrijk en Schotland mag

je meer verwachten dan een roemloze degradatie.


11. Tobias Haitz

Duitser met een rood-groen-zwart hart. De sympathieke centrale verdediger bleek in de Eerste

Divisie een nuttige kracht. Desondanks werd na twee jaar in Nijmegen zijn contract niet verlengd.

Solliciteert via zijn Facebook regelmatig naar een functie bij de club en werkt inmiddels aan zijn

zakelijke carrière.


10. Günther Kurek

Een lijstje met Duitsers is niet compleet, als er geen Günther in zit. Hij kwam, evenals Bukusu, van

Bayer Leverkusen. Daar houdt elke vergelijking ook wel op. Kurek was een kleine, dartele aanvaller. Wist

in Nijmegen met vijf goals in 22 wedstrijden niet echt te imponeren. Speelde een paar jaar later

een oefenwedstrijd tegen NEC en scoorde. Het bleek niet genoeg om nog terug gekocht te

worden.

 

9. Ayhan Tumani

Een meer verrassende naam, maar de geboren Turk bezit wel degelijk de Duitse nationaliteit.

Werd overgenomen van FC Volendam en wist bij NEC als supersub achter Jack de Gier en Juul

Ellerman regelmatig zijn doelpunten mee te pakken. Was onder meer assistent van Peter Hyballa

bij het Oostenrijkse Sturm Graz en verhuisde met Christoper Daum mee van 1. FC Köln naar

Fenerbahce.

 

8. Ulrich Surau

Speelde evenveel wedstrijden als Tumani en scoorde maar eenmaal minder. Ulrich Surau eindigt in deze ranglijst desondanks wel boven de aanvaller, want Surau was een makkelijk scorende verdediger. Wist

tegen Vitesse en PSV, eind jaren zeventig, zelfs tweemaal in een wedstrijd doel te treffen. Won

voor hij bij NEC kwam tweemaal de Bundesliga, de Duitse beker en de UEFA cup, allen met

Borussia Mönchengladbach. Niet geheel verrassend was hij bij BMG nooit een vaste basisspeler.

 

7. Manfred Priewe

Mannie Priewe speelde in de jeugd van SC Kleve en scoorde al als 17-jarige 33 goals in één

seizoen. Wist dit soort getallen bij NEC nooit te halen, maar was met 15 goals in 55 wedstrijden

een prima aanvaller. Wist in zijn eerste seizoen NEC niet te behoeden voor degradatie, maar

scoorde ook in de Eerste Divisie een ruime voldoende. Naast zijn voetbalcarrière werkte hij als

ambtenaar bij de gemeente Kleve.




6. Jonathan Okita

De huidige nummer 10 van NEC spreekt waarschijnlijk minder goed Duits dan de gemiddelde

Nijmegenaar, maar komt er wel degelijk vandaan. Voornamelijk opgegroeid in Frankrijk van

Congolese ouders is Okita misschien wel de meest getalenteerde NEC’er van dit moment. Echter,

te vaak geeft Okita niet thuis. Kwam met hoge verwachtingen en dito transfersom over van MVV,

maar valt in Nijmegen ondanks zijn goede cijfers (64 wedstrijden, 21 goals, 19 assists) niet in de

smaak.

 

5. Benjamin Kirsten

Slechts zes Eredivisieduels, maar maakte een uitstekende indruk. Werd na de promotie gehaald

als stand-in voor Hannes Halldórsson, maar de IJslander raakte al snel flink geblesseerd tijdens de

interlandperiode. Kirsten viel op met zijn snelle reflexen en goede voetenwerk en wilde in

december dat zijn contract met anderhalf jaar werd verlengd. De zoon van Duits icoon Ulf Kirsten

had echter een knieblessure onder de leden en in Nijmegen wilde men eerst weten hoe de

medische situatie in elkaar stak. Als vervanger van Kirsten werd Brad Jones gehaald.




4. Marcel Appiah

Zeker niet de beste voetballer van deze lijst, maar wel een van de meest populaire. Marcel Appiah

was als rechtsback ongepolijst met een gezonde drang naar voren. Op basis van zijn

voetbalkwaliteiten had hij nooit zo hoog in deze lijst geëindigd, maar als het Appiahjeeeeej-

Appiahjoooooh van de tribunes daalde, snelde hij immer naar voren. Kwam in twee seizoenen tot

ruim vijftig wedstrijden in het rood-groen-zwart.


3. Jürgen Jendrossek

69 wedstrijden en dat hadden er veel meer moeten zijn. De eigenzinnige buitenspeler kwam na

bijna twee seizoenen in conflict met de legendarische Wiel Coerver. Met sensationeel spel wist hij

menig verdediging tot wanhoop te drijven, maar hij botste ook vaak met de trainersstaf die hem

een gebrekkige mentaliteit verweet. Het bestuur moest meermaals interveniëren om de aanvaller

weer in het gareel te krijgen. Ondanks 25 goals in de Eredivisie werd hij verkocht aan Arminia

Bielefeld.


2. Jörg Sobiech

Misschien wel een van de beste backs die NEC ooit gekend heeft. De linkspoot doorliep de

jeugdopleiding van Schalke 04. Viel op door zijn arbeidsethos, rushes en enorme kracht. Verruilde

NEC voor FC Twente en werd daar uiteindelijk ontslagen. Sobiech werkte op het veld hard, maar

ging daarbuiten nog harder. Naar verluidt een alcohol- en cocaïneverslaving zorgden voor een

gebroken voetballoopbaan. Zelfs Andy van der Meijde, zelf niet vies van een feestje, noemt Sobiech in

zijn biografie ‘die gekke Duiter’.

 

1. Herbert Bönnen

Speelde 127 wedstrijden en is daarmee na Babos en Cruden de buitenlander met de meeste

wedstrijden voor NEC. Bönnen zei al op jonge leeftijd het profvoetbal vaarwel en vertrok als

semi-prof naar Alkmaar ’54. Voorzitter Verbeek zag Bönnen twee keer scoren tegen NEC en wist

genoeg. Met een appartementje in Nijmegen-centrum, zijn schoonzus op reisafstand en de

beschikbaarheid van Duitse televisiezenders wist Verbeek hem te strikken. Mede-spelers als Nico

de Bree en Jan Remmers zijn nog steeds lyrisch in het jubileumboek Hillemuil NECs als het over

een oud-teamgenoot gaat. Door een slechte knie bleef het bij ‘slechts’ 127 wedstrijden. Na zijn

carrière ziet hij nauwelijks nog voetbal. De liefhebber vindt het te moeilijk om zijn spelletje te zien,

zonder dat hij het zelf nog kan spelen.

 

Foto's: Rob Koppers



BEKIJK HET OVERIGE NIEUWS