LOG HIER IN MET JE FACEBOOK ACCOUNT

06-08-2020 11:30 UUR Door: Chiron

Tikkie-Takka #1: Bier, buitenland en Bottendaal


In Tikkie-Takka schrijven Dirk en Chiron elkaar wekelijks over hun liefde voor Nijmegen, NEC en alles daaromheen. Met een vrolijke noot en sarcastische blik sparen ze niemand, laat staan elkaar. Ze delen één gevoel: zelfs vier jaar ploeteren in Eerste Divisie is geen reden om niet meer van het rood-groen-zwart te houden.

 

Dirk, amigo!

 

De mooiste periode van een voetbalseizoen is begonnen, maar wel op de minst mooie manier. De voorbereiding vind ik heerlijk. Een stralend blauwe hemel, de lucht vol verwachting en hoop. Niets laat een supportershart sneller kloppen dan nieuwe, exotische en onbekende namen. Ze zijn namelijk altijd beter dan wat we hadden, zonder dat ze een bal getrapt hebben.

 

Maar nog belangrijker dan wat er op het veld gebeurt, is alles er omheen. Juist daar heb ik je jarenlang gemist. Bij VI noemen ze dat “Pezen in de Provincie”, voor ons was het meer “Pilsen in de Provincie”  Obscure amateurclubs, een biertje in de hand en lekker bijpraten met iedereen die je sinds de laatste -meestal teleurstellende- wedstrijd niet meer had gezien.

 

Want waar ik in Groesbeek, Garderen en Goffert oefenwedstrijden bekeek met een Jupiler in de hand, zat jij achter het stuur van een rode kever met een fles tequila. Jarenlang ver verwijderd van huis en haard, maar eerst vond je een liefde en daarna had je de liefde gevonden. Rondreizen in jóuw Mexico en daar je eigen Corona-kronieken opschrijven zonder dat iemand ooit nog had gehoord van die vreemde ziekte en het alleen als een fris, Zuid-Amerikaans biertje zag.

 

Schrijven dat kun je als geen ander, beter dan wie dan ook weet je de essentie van de grootsheid van kleine dingen te vatten. Of het nu gaat om de vuilnismannen rondom een afgelaste Vierdaagse, de kinderkopjes in de Lange Hezelstraat, of de schoonheid der dingen in een uitgestorven bruin café, jij kan er een geweldig met Nimweegs doordrenkt stukje over schrijven. En het mooie van deze opsomming is, ze spelen zich allemaal af in ons Nijmegen, want… Dirk is terug in Nijmegen!

 

Stiekem kennen we elkaar al meer dan 20 jaar. Begonnen op het forum van NECtheBest, toen internet nog een verzamelplek was voor Nijmeegse nerds en Ooijse ontdekkers. Giov heette ik daar, naar De Gier en Hristov: een matige verbastering van het Chileense koningskoppel Salas en Zamorano, SaZa genaamd. En als ik me niet vergis, was jouw forumnaam D.G.O., De Grote Oebidoebie, nog altijd benieuwd waar dat vandaan kwam. Forum-bbq’s en bowlingavonden met alle fansites (de Groene Heuvels heeft volgens mij nog steeds een verbod op de bowlingbaan voor voetbalsupporters door onze (wan)daden) verder, kwamen we elkaar weer écht tegen in Bottendaal. Geen mooiere plek om je studententijd te vieren dan daar. Vele biertjes, FIFA-toernooien en hap- en stapavonden later vertrok je voor onbepaalde tijd naar Guanajuato.

 

Nu ben je terug, omarm je Nijmegen en het Nijmeegs als geen ander. Dat bewonder ik in je. Terwijl jij als een vrijbuiter in de stad van onze dromen zit, koos ik voor de zekerheid van een vaste baan en een huis in de grootste nieuwbouwput van Nederland. Die verscheidenheid maakt ons een mooi duo, vandaar dat ik het als een eer zie om onze hersenspinsels over NEC en Nijmegen op Forza te knallen.

 

Want knallen, dat moeten we. Niet wij, maar vooral de mannen van Meijer. Na dit voorstelrondje zie ik het als onze plicht om onze lezers te vervelen met succesvolle sprookjes en desastreuze decepties. Want dat maken we mee, elk jaar opnieuw. Mijn supportershart is weer vol verwachting, het is immers weer voorbereiding. Zonder een biertje in de hand, maar wel met hoop. Nooit eerder moedigde ik een Jong-team aan, aankomend jaar zullen we wel moeten. Mijn tip voor komend seizoen? Thomas Beekman, of zoals ik in de Jarda Podcast zei: de Nijmeegse Thomas Müller. Technisch nauwelijks beter dan jij en ik, maar mega-slim, een geweldig gevoel voor positie en altijd scorend.

 

Jij zag dat in de Shamrock, waar ze je ongetwijfeld weer een warm welkom wensten. Dat doe ik nu ook. Dirk, welkom terug. Tot volgende week. Of, zoals ze tegenover de Shamrock zeggen: Hou-Je!



BEKIJK HET OVERIGE NIEUWS