LOG HIER IN MET JE FACEBOOK ACCOUNT

16-05-2019 13:30 UUR Door: Sander Janssen

Seizoensoverzicht: een jaar vol teleurstellingen voor NEC


NEC is het seizoen dinsdag 'in stijl' geëindigd. Door de 3-0 nederlaag bij RKC Waalwijk liggen de Nijmegenaren uit de play-offs en spelen ze ook in het seizoen 2019/20 in de Eerste Divisie. Dat gebeurde voor het laatst tussen 1992 en 1994. Over een seizoen met diepe dalen en slechts enkele lichtpuntjes.

 

Op 25 mei 2018, acht dagen na het vertrek van Pepijn Lijnders, stelde NEC Jack de Gier aan als nieuwe hoofdtrainer. Het leek een droomhuwelijk. De Gier vervulde als clubman al vele functies bij NEC, deed het niet onverdienstelijk als trainer van Almere City FC en stond al eerder op de nominatie om naar Nijmegen te komen. De Gier tekende voor liefst drie jaar, een voorbeeld van het grote vertrouwen dat technisch directeur Remco Oversier had in zijn eigen kunnen. NEC wilde meer leunen op spelers uit de eigen opleiding, met De Gier als de man die ze de kans moest geven.

 

Oversier ging in alle rust aan de slag en loosde eerst wat spelers uit het vorige seizoen. Zo vertrokken Gregor Breinburg, Mohamed Rayhi, Suently Alberto en Steeven Langil transfervrij. Met de verkopen van Arnaut Groeneveld aan Club Brugge en Ferdi Kadioglu aan Fenerbahçe maakte NEC twee transferklappers. De club kon het geld goed gebruiken. Zo leek er kwalitatief een wat mindere selectie te gaan komen, maar het liep anders. De investeerders van de club besloten toch weer bij te springen en samen met de eigen transferinkomsten kon Oversier aan de slag.

 

Financieel risico

De td begon nog rustig met de komst van onder anderen Gino Coutinho, Tom Overtoom en Josef Kvida, maar al snel werd duidelijk dat het idee van 'achttien spelers en twee keepers' overboord was gegooid. Oversier maakte de selectie van NEC breder en breder en haalde zelfs Joey van den Berg, Leroy Labylle en Rens van Eijden binnen, namen die ook op menig Eredivisie-lijstje stonden. Met alle financiële gevolgen van dien. NEC nam opnieuw een groot risico wat salaris betreft, ook door veel spelers contracten voor drie jaar te geven.

 

 

De doelstelling werd al vroeg in het seizoen geformuleerd: een plek bij de bovenste vijf bvo's van de Eerste Divisie, uitgezonderd Jong-teams dus. Gezien de derde plaats van het seizoen ervoor wellicht een karige ambitie, maar door de degradatie van FC Twente, Roda JC en Sparta leek de competitie er wel sterker op geworden. Al snel bleek dat NEC verre van een titelkandidaat was. In de eerste twee maanden werden flink wat punten gepakt, maar was ook te zien hoe kwetsbaar de ploeg van De Gier was.

 

Dat kwam vanaf oktober helemaal tot uiting. NEC verloor op bezoek bij Almere City voor het eerst in de competitie en die nederlaag luidde een vrije val in. De Nijmegenaren waren totaal de weg kwijt en wonnen tot de winterstop nog maar drie keer. Dure spelers als Van Eijden, Van den Berg, Darri en Overtoom maakten de verwachtingen bij lange na niet waar. Ondertussen puzzelde De Gier iedere week met zijn opstelling en deed hij een half jaar over het vraagstuk of hij met zowel Sven Braken als Anass Achahbar in de basis wilde starten. Het gaf zijn ploeg weinig houvast.

 

Blabla-verhaal

Zo stond NEC er rond de jaarwisseling dramatisch voor met een twaalfde plaats op de ranglijst. Onder andere TOP Oss (1-5) en Jong Ajax (4-0) vernederden de ploeg. Nijmegen schaamde zich en in De Goffert volgden veel gesprekken. Oversier werd het eerste slachtoffer. Na de 5-1 zege op FC Volendam, een van de weinige hoogtepunten in die periode, werd bekend dat de td zijn biezen moest pakken. Een blabla-verhaal over visies en uiteenlopende meningen verhulden dat de Oversier zijn job simpelweg niet goed had gedaan. NEC ging een technisch andere koers varen.

 

Terwijl de selectie en staf in januari afreisden naar het Zuid-Spaanse Estepona boog algemeen directeur Wilco van Schaik zich met hoofdscout Nick Kersten en technisch commissaris Leen Looijen over de selectie. NEC had behoefte aan enkele ingrepen, maar te veel was in de winterstop niet mogelijk. Braken, Kevin Jansen en de weggestuurde Darri ruimden het veld en voor hen in de plaats kwamen Ferdy Druijf, Jordy Bruijn en doelman Mattijs Branderhorst, die het maandenlange keepersprobleem na het vertrek van Coutinho en de blessure van Norbert Alblas moest oplossen.

 

 

Druijf kwam als eerst en voegde zich na enkele dagen bij de selectie in Estepona. Daar werkte De Gier met zijn spelers aan herstel. De termen 'fris in de koppies' en 'we staan niet waar we horen te staan' vielen regelmatig. Maar zeggen dat het beter moet en het daadwerkelijk beter doen zijn twee verschillende dingen. In de oefenduels in Spanje was te zien dat er qua spel weinig was veranderd. Het bood weinig hoop voor de tweede seizoenshelft.

 

Dat het vertrouwen bij NEC in werkelijkheid erg broos was, bleek na de winterstop. De Nijmegenaren werkten in Spanje een week toe naar de hervatting op bezoek bij FC Eindhoven en gaven daar een 1-2 voorsprong weg. In de 88ste minuut werd het 3-2: een nieuwe dreun. Vervolgens werden Achahbar en Darri uit de selectie gezet wegens een ruzie met De Gier en raakte aanvoerder Van Eijden geblesseerd aan zijn lies. Het drietal speelde tot op heden geen wedstrijd meer voor NEC en Darri werd zelfs verhuurd aan FC Den Bosch.

 

Opkrabbelen

Toch leek NEC daarna op te krabbelen. Op de matige gelijke spelen tegen Telstar en TOP volgden een ruime zege op Jong FC Utrecht en twee keer een punt op bezoek bij SC Cambuur en Go Ahead Eagles. Vervolgens begon het echt ergens op te lijken toen Almere City in De Goffert met 5-0 naar huis werd gestuurd. Ook Roda JC (1-0) en FC Den Bosch (5-0) werden thuis verslagen. NEC mocht weer dromen, tot er verloren werd van Sparta, Jong Ajax en Jong AZ. Vooral de 4-0 nederlaag in Wijdewormer kwam keihard aan.

 

 

De play-offs waren weer verder weg dan ooit en nog diezelfde avond besloot Van Schaik samen met de raad van commissarissen om De Gier op non-actief te stellen. Er werd al langer getwijfeld aan de trainer, maar op eerdere momenten zoals vlak voor de winterstop mocht hij blijven zitten. Nu had Van Schaik het idee dat hij niet anders kon. Ron de Groot mocht voor de vijfde keer opdraven als interim-opvolger met Adrie Bogers en Rogier Meijer als secondanten. Ook assistent Patrick Pothuizen moest vertrekken.

 

De Groot is een no-nonsense trainer. Niet te gek doen, hou het simpel. De clubman bouwde meer defensieve zekerheid in en wilde - in tegenstelling tot De Gier die dat enkel riep - naar een vaste basiself toewerken. Tegen Jong PSV (1-2 winst) werd dat al duidelijk. NEC zette niet meer zo fel druk naar voren als voorheen en de backs bleven vaker achterin. De Nijmegenaren gaven daardoor minder kansen weg, maar de kwetsbaarheid was zeker nog niet verdwenen. Er werd wel gewonnen, vijf keer zelfs, waardoor het play-offticket al voor de laatste speeldag binnen was.

 

Het paste in het seizoen van NEC, waarin vaak tegen beter weten in gehoopt werd op betere tijden. NEC maakte onder De Groot wel een iets betere indruk, maar zou het genoeg zijn voor in de play-offs? Zoals De Groot ook zei: het is een loterij. Voor hetzelfde geld kom je zes wedstrijden door en speel je volgend seizoen in de Eredivisie. De hoop werd nog even in stand gehouden. NEC won in de eerste ronde thuis met 2-0 van RKC Waalwijk en had een goede uitgangspositie voor de return. Daarin legden de Nijmegenaren echter een van de slechtste wedstrijden van het seizoen op de mat. 3-0 voor RKC, einde seizoen voor NEC.

 

 

Wat kan NEC leren?

De teleurstelling overheerst natuurlijk bij iedereen met een rood-groen-zwart hart. Maar wat kan NEC leren van dit seizoen? Bijvoorbeeld dat een onervaren technisch directeur misschien niet alle touwtjes in handen moet hebben en ongehinderd jarenlange contracten kan uitdelen aan dure spelers en een trainer waarvan je gezien het verleden weet dat de kans zeer groot is dat hij de verbintenis niet uitdient. Daarom lijkt het er ook op dat NEC voor een technisch manager gaat die geen tekenbevoegdheid heeft.

 

Ook voor Van Schaik zal dit weer een les zijn. De directeur verschuilde zich vorig seizoen achter het feit dat hij pas in augustus binnenkwam en de club eerst moest leren kennen, maar was wel de drijvende kracht achter de komst van Lijnders. Dit seizoen stuurde hij mede aan op het vertrek van Oversier en De Gier, maar liet hij zijn mede-directeur daarvoor wel zijn gang gaan bij het samenstellen van de selectie en de keuze voor de trainer. Het opnieuw in zee gaan met Energieflex als hoofdsponsor terwijl het financieel helemaal niet zo goed ging met het bedrijf spreekt ook niet in Van Schaiks voordeel.

 

Een club opbouwen doe je niet in een paar maanden, heeft Van Schaik vaak gezegd. De directeur gaat wel een cruciale fase van zijn periode bij NEC in. Zolang er geen technisch verantwoordelijke is, komt ook de keuze voor een nieuwe trainer en de samenstelling van de selectie nu mede op het bordje van de algemeen directeur te liggen. Daarnaast is het nog niet bekend wie volgend seizoen de hoofdsponsor is en moet er voor het einde van het jaar een beslissing worden genomen over de koop van het Goffertstadion. Als te veel van die taken mislukken, neemt ook de druk op de algemeen directeur toe. Na bijna twee jaar is Van Schaik met NEC sportief gezien in ieder geval nog verder afgegleden.

 

Foto's: Rob Koppers

 



BEKIJK HET OVERIGE NIEUWS