LOG HIER IN MET JE FACEBOOK ACCOUNT

16-03-2020 18:00 UUR Door: Bas Wijnia

Memorabele momenten: De scoringsdrift van Pothuizen


Vanwege de uitbraak van het Corona-virus wordt er in Nederland niet gevoetbald tot en met 6 april. Een mooie gelegenheid om eens in de archieven te duiken met ForzaNEC, om memorabele wedstrijden, periodes en momenten terug te halen. Vandaag kijken we terug naar de winnende doelpunten van voormalig verdediger en gelegenheidsspits Patrick ‘Potje’ Pothuizen. 

 

De statistieken liegen er niet om, voor een centrale verdediger was Pothuizen een zeer productieve speler namens NEC. In twaalf seizoenen, verdeeld over twee periodes, heeft hij negentien doelpunten gemaakt in het rood-groen-zwart. 

 

1994: MVV - NEC 1-2
NEC speelde tussen 1991 en 1994 in de Eerste Divisie, maar in het laatste seizoen wisten de Nijmegenaren promotie af te dwingen. In de nacompetitie werd het eerste in Groep B. In datzelfde jaar werd de bekerfinale gehaald, maar deze werd met 2-1 verloren van Feyenoord. 

 

Het pas gepromoveerde NEC moest zich versterken om in de Eredivisie potten te kunnen breken. Patrick Pothuizen kwam in de zomer van 1994 over van het het eveneens gepromoveerde Dordrecht ‘90. Ondanks zijn verleden bij rivaal Vitesse werd de toen 22-jarige aanvaller direct een vaste kracht bij NEC. Aanvaller inderdaad, want in zijn eerste Nijmeegse periode werd hij omgeschoold van aanvaller tot centrale verdediger. 

 

Het eerste van zijn uiteindelijk vier wedstrijd-beslissende doelpunten namens NEC maakte Pothuizen al tijdens zijn tweede officiële duel in Nijmeegse dienst. Op 31 augustus 1994 stond NEC in Maastricht met nog 20 minuten te spelen met 1-1 gelijk tegen MVV. Pothuizen begon die wedstrijd in de basis en maakte in de 72e minuut het winnende doelpunt. Ook pakte Pothuizen in deze wedstrijd zijn eerste gele kaart voor NEC, maar daarover later meer.

 

1997: NAC Breda - NEC 0-1
In zijn eerste periode in Nijmegen werd Pothuizen gekenmerkt door zijn lange haar, vaak gedragen in een staart. Het iconische trio van Pothuizen, Marcel Koning en later René van Rijswijk, die met een soortgelijke paardenstaart over het veld galoppeerden, kreeg de ironische bijnaam ‘de zusjes’. 

 

Het seizoen 1997-1998 kende een beweeglijk begin voor het duo ‘de zusjes’ (Van Rijswijk kwam pas in 1999 naar NEC). De openingswedstrijd tegen Willem II-uit werd zwaarbevochten gewonnen met 1-2, met een assist van Pothuizen. Naast drie punten leverde het duel ook een schorsing op voor zowel Pothuizen als Koning, want beide langharige NEC-spelers kregen in de slotfase (78e en 80e minuut) een tweede gele prent van scheidsrechter Van Hulten. 

 

 

De afwezigheid van de twee basisspelers was direct merkbaar bij NEC. Drie dagen later werd er in de eigen Goffert met 0-1 van sc Heerenveen verloren door een eigen doelpunt van Ulrich Crüden. Een week later, toen de schorsing van Pothuizen en Koning erop zat, werden zij direct weer opgenomen in de startopstelling van NEC in het uitduel met NAC Breda. Het was al snel raak voor de bezoekers, want Pothuizen maakte in de derde minuut het enige doelpunt van de wedstrijd. Zijn tweede winnende doelpunt in dienst van NEC was een feit.

 

NEC eindigde het seizoen 1997-1998 op de achtste plaats, de hoogste positie in het profvoetbal sinds 1976 (zevende plek). Pothuizen sloot het seizoen af met drie doelpunten en zes gele kaarten in 28 wedstrijden. Nog twee seizoenen speelde Pothuizen voor NEC, om in 2000, het seizoen dat NEC nog een bekerfinale verloor, afscheid te nemen. Nadat hij volgens Voetbal International in de belangstelling van onder meer Tottenham Hotspur zou hebben gestaan, keerde hij op 28-jarige leeftijd terug naar zijn opleidingsclub Vitesse. Dat werd geen groot succes, voornamelijk door zijn verleden bij rivaal NEC. Na een half jaar kon hij alweer vertrekken en vond hij in FC Twente een nieuwe club. In Enschede was Pothuizen in drieënhalf seizoen een vaste kracht en speelde hij uiteindelijk 100 Eredivisie-duels voor de Tukkers.

 

Bij NEC stond Pothuizen al bekend als liefhebber van een alcoholische versnapering na wedstrijden. Het was algemeen bekend dat Pothuizen en Koning, maar ook Jack de Gier en coach Jimmy Calderwood regelmatig te vinden waren in de Nijmeegse kroegen. Bij FC Twente was dit voor Pothuizen niet anders, waar hij met onder anderen Björn van der Doelen en Jeroen Heubach (die beiden later ook voor NEC zouden spelen) na een oefenwedstrijd op stap was gegaan in Zaragoza. De volgende ochtend hadden Van der Doelen en Pothuizen zich verslapen voor het ontbijt, wat voor veel tumult zorgde want laatstgenoemde had in al zijn haast zijn polo binnenstebuiten aangetrokken. 

 

2008: NEC - Sparta Rotterdam 4-2
Het nieuws kwam in juni 2004 naar buiten dat ‘Potje’ terug zou keren bij NEC. De toen 32-jarige verdediger zou nooit meer een vaste waarde worden in het rood-groen-zwart zoals hij dat voorheen was. Hij was dan ook voornamelijk gehaald om de jonge ploeg op de rails te houden en vooral in te vallen als er een centrale verdediger geblesseerd was. Of, nog liever, als stormram in de spits als er een doelpunt gemaakt moest worden. 

 

Het seizoen 2007-2008 zal voor velen nog makkelijk voor de geest te halen zijn. Mario Been was trainer van NEC en eind januari stond zijn ploeg 17e in de Eredivisie. Het team wilde maar niet op gang komen en hij stelde zijn positie als hoofdtrainer openlijk ter discussie. Been bleef, vier versterkingen werden gehaald in de winterstop en het begon weer te lopen. 
Na een reeks van zes uit zeven gewonnen duels kwam Sparta Rotterdam in maart op bezoek in Nijmegen. Pothuizen was vaker bankzitter dan basisspeler doordat Peter Wisgerhof en Jonas Olsson het zeer verdienstelijk deden in de verdediging. Echter werd er toch af en toe nog een beroep gedaan op de inmiddels 35-jarige routinier. 

 

Sparta-aanvaller Marvin Emnes was al weken goed in vorm en ook tegen NEC schoot hij zijn ploeg in de 64e minuut voor de tweede maal op voorsprong (1-2). Been stond met zijn handen in de haren want NEC’s aanvallers hadden moeite om door de verdediging van Sparta heen te komen. 
In een laatste wanhoopspoging bracht Been in de 79e minuut Pothuizen binnen de lijnen als extra stormram. Een gouden zet, want zeven minuten later had ‘Potje’ er twee doelpunten in liggen. De een nog lelijker dan de ander, en dat maakt het hele plaatje misschien nog wel memorabeler. 
Bij een 1-2 stand bokste Sparta-doelman Wapenaar in de 82e minuut een corner van Youssef el Akchaoui voor de voeten van Pothuizen die de hoge bal in één keer terug naar het doel lobde. Bedoeld of niet, Wapenaar was kansloos en drie op de lijn verdedigende Spartanen liepen elkaar in de weg. De bal vloog zo in het net: 2-2.

 

Direct daarna zette NEC veel druk maar alle voorzetten die werden gegeven waren ondermaats. Sparta had nog veel meer moeite met het verwerken van alle ballen. Dani Fernandez, ook net in het veld gekomen, speelde een zoveelste bal het strafschopgebied in waar Pothuizen al klaar stond. Zijn oude spitseninstinct liet hem niet in de steek want ook deze bal werkte hij hobbelend, via de binnenkant van de paal in het doel: 3-2. 

 

 

Als kers op de taart gunde Mario Been Pothuizen een publiekswissel in de 90e minuut. Een memorabele wedstrijd in een memorabel seizoen, want door de goede tweede seizoenshelft kwalificeerde NEC zich voor de Play-offs om een UEFA Cup ticket. Dat werd bemachtigd door in de finale NAC Breda te verslaan met 6-0 en 0-1. Het Europese avontuur eindigde voor NEC pas in de derde ronde tegen het Duitse HSV, nadat de groepsfase met teams als Tottenham Hotspur en Udinese was doorstaan. 

 

2010: ADO Den Haag - NEC 2-3
2009-2010, het laatste profseizoen van Pothuizen is aangebroken. Het contract van de routinier, dat sinds 2006 elk jaar met één jaar verlengd was, zou na afloop niet meer verlengd worden. Er werd gespeculeerd over dat hij zijn schoenen aan de wilgen zou hangen, maar Patrick Pothuizen was niet zomaar te stoppen. 
In zijn laatste seizoen bewees hij nogmaals over scorend vermogen te beschikken waarmee hij NEC wedstrijden kon laten winnen. Na 32 speelrondes stonden de Nijmegenaren op de 12e plaats in de Eredivisie en moesten ze op bezoek bij ADO Den Haag. De thuisploeg stond met één enkel punt boven de degradatiezone en zou er dus alles aan doen om te winnen van NEC. 

 

De Hagenezen leken na een uur spelen af te stevenen op een overwinning, want er stond 2-0 op het scorebord en NEC had moeite met de bal effectief in het strafschopgebied te krijgen. Na lang aandringen kopte uiteindelijk de 18-jarige Rick ten Voorde de 2-1 binnen en tikte ADO-verdediger Ammi een vrije trap van Goossens binnen. 

 

2-2 was voor NEC nog niet genoeg. Jeffrey Sarpong schoot een vrije trap ogenschijnlijk te kort in bij de eerste paal, maar Patrick Pothuizen dook daar op voor doelman Coutinho. Op knappe wijze tikte hij de bal niet naast maar in de korte hoek van het doel: 2-3. Een ommekeer zoals Pothuizen dat graag zag bij NEC. 
Zijn laatste seizoen als profvoetballer sloot Pothuizen af met een nog steeds staand record in de Eredivisie. Op zondag 4 mei 2010 pakt hij in het duel met Ajax (wat mer 1-4 verloren ging) in de 33e minuut zijn 84e gele kaart in het Nederlandse profvoetbal en troefde daarmee Jean-Paul de Jong af als titelhouder van het twijfelachtige record. Om dat te benadrukken veegde Pothuizen zijn gezicht even af met zijn NEC-shirt waardoor zijn ondershirt zichtbaar werd. Daarop stond een geel vlak waarop het getal 84 zichtbaar was. 

 



BEKIJK HET OVERIGE NIEUWS