LOG HIER IN MET JE FACEBOOK ACCOUNT

18-11-2019 09:00 UUR Door: Erwin Schipper

Branderhorst: "De supporters verdienen weer successen in De Goffert"


Supporters gaan dit seizoen weer met een wat positiever gevoel naar het Goffertstadion, want NEC weet weer wat winnen is. De Nijmegenaren staan bovenaan in de tweede periode en verloren vijf competitiewedstrijden op rij niet. Bovendien hield de ploeg van het trainerstrio Bogers, Gesthuizen en Meijer die vijf wedstrijden ‘de nul’. De verdediging staat, zeggen de kenners. Dat dit onder andere te maken heeft met de terugkeer van Rens van Eijden is een ding dat zeker is, maar ook Mattijs Branderhorst is inmiddels niet meer weg te denken uit de basis van NEC.

 

We ontmoeten Branderhorst in Bikkels, waar het gezellig druk is. We beginnen wat later dan afgesproken, maar zoals de hoofdpersoon van de dag zegt: “Ik heb alle tijd, want ik ga zo met wat teamgenoten nog een hapje eten in Nijmegen.” Dat typeert meteen de sfeer in de selectie van dit seizoen, zo vertelt Branderhorst. “Vorig seizoen waren we minder close met elkaar en kenden we elkaar dus ook minder goed. Dat zag je terug op het veld. Dat is dit seizoen wel anders. Er wordt nog gekaart en soms gaan spelers nog even in de stad wat eten.”

 

Branderhorst denkt dat het sterke teamgevoel ook een belangrijke reden is voor de resultaten van de laatste weken. “Dit moet onze periode worden en zo denken we allemaal in deze selectie. We knokken daar ook echt voor. Deze gasten snappen dat allemaal. We houden elkaar allemaal scherp en kunnen allemaal met elkaar door één deur. Sterker nog, ik heb zelfs het gevoel dat we nu een soort sportvrienden zijn.”

 

‘Wat zeg jij nou?’

Branderhorst begon al rond zijn vijfde levensjaar met keepen. Eerst als invaller bij het elftal van zijn broer en later bij, toen nog, de Fjes. Op zijn vijftiende werd de in Tiel geboren doelman pas gescout door een BVO. “Ik doorliep toen al wel de jeugdelftallen bij de KNVB, maar ik keepte gewoon nog bij Theole.” Het had weinig gescheeld of Branderhorst was vanaf de C-pupillen verder gegaan als speler. “Mijn toenmalige trainster vertelde me dat er een jongen bij de club zou komen die zo goed kon keepen, dat ik maar beter kon gaan voetballen. Zelf dacht ik: wat zeg jij nou? Ik begreep er niets van. Het enige dat ik kon bedenken om te antwoorden was: nou laat hem maar komen, dan zullen we vanzelf wel zien wie beter is.”

 

 

En zo kwam het dat Mattijs Branderhorst de vaste doelman bleef en Willem II enkele jaren later interesse toonde. Daar speelde hij in de jeugdopleiding, waarna Willem II hem bij het eerste haalde en later voor een jaar verhuurde aan MVV. Daar debuteerde Branderhorst in het betaalde voetbal. Hoewel hij voor de Tilburgers daarna meerdere wedstrijden in de Eredivisie keepte, kon hij niet meer rekenen op een basisplaats. NEC nam de keeper in januari 2019 over. Eerst op huurbasis. “Ik werd onder andere gehaald om wat coaching van achteruit mee te geven. Het was een tumultueuze fase in het seizoen, eerst nog onder Jack de Gier.  Ik schrok wel van hoe instabiel het verdedigend stond. Er was totaal geen connectie onderling. Als de linksback weg was, kon het zomaar zijn dat de rechtsback ook op avontuur ging, waardoor er nog maar 2 verdedigers over waren. Ik probeer juist altijd om de andere back te laten knijpen en een verdedigende middenvelder te laten zakken. Zo heb je alsnog een blok van vier. Gelukkig is Rens van Eijden nu terug. Hij neemt dat deel van de coaching over, waardoor ik me weer op andere aspecten kan concentreren.”

 

Vorig seizoen eindigde in een enorme teleurstelling met de wedstrijd in Waalwijk. Dat Branderhorst als een van de weinige spelers de supporters van NEC te woord wilde staan, typeert de sympathieke doelman. “Weet je, er waren spelers die riepen dat de supporters toch alleen maar zouden gaan schreeuwen. Ik vind dat je er altijd heen moet gaan. De mensen komen je aanmoedigen en als het goed gaat is het leuk, maar dan kun je niet weglopen als het slecht gaat. Ik denk dat het netjes is om je te laten zien, want dat verdienen ze. Natuurlijk zijn er mensen die blind naar je gaan schreeuwen. Dat is niet leuk en daar kun je niets mee. Maar er zijn ook mensen die willen even met je praten, in alle eerlijkheid en openheid. Hun frustratie op een normale manier delen. Voor die mensen doe ik het.” Branderhorst voelt ook dat het vertrouwen van de supporters in hem aan het groeien is. Een eigen song heeft hij echter nog niet “Haha, nou dat verwacht ik niet per se voor mezelf, maar ik moet je eerlijk bekennen dat ik dat wel mis hier. De sfeer op de tribune is soms fantastisch. Het zou toch geweldig zijn als eigen kweek-spelers als Romeny, Van Rooij of Musaba een eigen song krijgen van de supporters? Dat zou die spelers en het hele elftal een enorme boost geven.”

 

Vertrouwen

Deze zomer werd Branderhorst voor twee jaar vastgelegd en daar was de doelman zeer content mee. “Dat gaf vertrouwen. Het was toch een onzekere situatie doordat mijn contract bij Willem II niet werd verlengd. Ik ben erg blij dat NEC het vertrouwen aan me gaf.” Het vertrouwen dat de club gaf, werd aan het begin van het seizoen echter niet direct terugbetaald. Branderhorst kwam volgens de criticasters bij hoge ballen een paar keer weifelend zijn doel uit en leek niet het zelfvertrouwen te hebben dat een keeper nodig heeft.  “Ik ben zelf zeer kritisch over mijn optreden, maar als een keeper mistast, ziet het er vaak heel knullig uit. Als een keeper uitkomt en hij plukt de bal, is dat normaal. Ongeacht wat je positie is als je uitkomt, of er een draai aan de bal zit, of er een tegenstander dicht bij je staat, etc. Als je een bal stompt waar je hem moet pakken en hij komt ook nog eens in de voeten van de tegenstander, dan voelt dat verschrikkelijk. Zeker als er ook nog een doelpunt uit voortkomt.”

 

 

Toch is het niet zo dat de doelman hier zelfvertrouwen mee heeft verloren. We zien dit ook terug in een wedstrijd. Als er vroeg in de wedstrijd een voorzet komt en Branderhorst stompt in plaats van klemt, is het niet zo dat hij bij de voorzet erna angstig op de doellijn blijft staan. Keeperstrainer Gabor Babos is hierin erg belangrijk. “Het is fijn om met een trainer te werken die zelf op hoog niveau heeft gekeept. Hij heeft me aangegeven dat ik bij voorzetten meer moet uitkomen. Simpelweg omdat het een sterk punt van me is. Ik ben lang en sterk en daar moet ik gebruik van maken. We hebben gewerkt aan mijn positie, aan het moment van komen en aan wat kleinere dingen. Hij zegt me ook dat als ik een keer besluit te blijven staan als ik moet komen, dat mijn keuze is, die ik blijkbaar weloverwogen heb genomen.” Lachend: “Maar dan hoor ik dat de training erna meteen hoor. Dan bekijken we de situatie en legt Gabor me uit waar ik positioneel beter had kunnen staan, of op welk moment ik toch had kunnen uitkomen.”

 

Met een aantal uitstekende reddingen heeft Branderhorst een behoorlijke stempel gedrukt op het succes van de laatste weken. Toch blijft hij kritisch. “Ik weet dat ik alles in me nog kan ontwikkelen. Zéker op het gebied van meevoetballen. Ik ben rechtsbenig maar soms ben ik te wild. Ik schiet te snel, blind die bal weg, terwijl ik gek genoeg met links veel meer tijd neem en veel meer bezig ben met de manier waarop ik ga schieten. Dan komt de bal die ik met links trap, vaak veel beter aan. Dat kan natuurlijk niet, dus daar werk ik hard aan. Ik wil nog completer worden.”

 

Verwacht echter geen showduiken van de keeper. Dat deed zijn voorbeeld ook nooit. “Edwin van der Sar dook alleen als het echt nodig was. Als je naar een soort showkeeper kijkt, vooral in Zuid Amerika heb je ze veel, dan doen ze het liefst een stap opzij als er een bal recht op ze afkomt. Alleen maar omdat ze dan kunnen duiken. Of ze tikken liever een bal over met hun benen ingetrokken, zodat ze kunnen vallen. Dat ziet er spectaculairder uit. Als je naar Van der Sar kijkt, die straalde altijd rust uit. Vangen wanneer het kon, duiken alleen als het effectief was. De vele knappe reddingen die hij heeft verricht, vaak ook omdat hij positioneel goed stond. Als je ook kijkt wat voor stappen hij op latere leeftijd nog heeft gezet, is dat zéér indrukwekkend.”

 

Alblas

Norbert Alblas herstelt ondertussen van een slepende knieblessure. De keeper kan pas volgend jaar weer in actie komen en hoewel Alblas zijn grote concurrent is, ziet Branderhorst nog genoeg toekomst voor zichzelf in Nijmegen. “Het is goed voor NEC dat hij weer op de weg terug is. Maar ik ben vooral blij voor Norbert. Ik heb zelf twee lange blessures gehad en weet hoe het is om niet mee te kunnen doen met de jongens op het veld. Wat Norbert nu doormaakt duurt al zo lang. Je ziet elke keer dat hij nu weer op het veld staat het geluk in zijn ogen. Dat alleen al is mooi om te zien.”

 

Het typeert de sympathieke keeper, die met zijn vriendin samenwoont in Tilburg. Het reizen valt hem soms wel zwaar, maar daar heeft hij wat op gevonden: “Zo’n twee keer in de week bij mijn ouders eten, is toch wel heel fijn hoor. Mijn ouders wonen in Tiel. Dan hoef ik niet zo ver te reizen en staat het eten klaar als ik thuiskom. Ik doe thuis redelijk veel in het huishouden, ik kook vaak en als er twee keer in de week voor je gezorgd wordt, is dat heerlijk.”

 

Branderhorst staat op en voegt nog toe dat hij samen met NEC naar de Eredivisie wil. “De supporters verdienen het en we hebben nu zo’n mooie groep. Ik ga er alles aan doen om ervoor te zorgen dat er weer successen worden gevierd hier in De Goffert.” Op de vraag of de tekst nog door de censuur heen moet, antwoordt hij: “Nou, misschien alleen dat over het huishouden.”

 

De mooie reeks van NEC kan vrijdag 22 november voortgezet worden in Helmond tegen Helmond Sport. Uiteraard met Branderhorst onder de lat. Nu eerst een hapje in de stad, samen met zijn voetbalvrienden.

 

 

Foto’s: Rob Koppers



BEKIJK HET OVERIGE NIEUWS