Sontje Hansen zag zondagmiddag een hoop bekenden. De buitenspeler trof met NEC Ajax, waar hij tien jaar in de jeugd speelde. Helemaal bijzonder is dat zijn directe tegenstander, Ar’Jany Martha, het neefje is van Hansen. Dat maakte de persoonlijke duels nog wat specialer.

“Ik vond het geen goede wedstrijd. Van ons niet en met name van Ajax niet”, begint Hansen. “Beide waren we erg slordig en weinig kansen. Volgens mij was het een hele saaie wedstrijd. De paar kansen die zij krijgen gaan er dan uiteindelijk in. Ik vond Ajax ook niet zo goed vandaag. Dat maakt het wel extra zuur. Jasper (Cillessen, red.) had wel echt een aantal goede reddingen. Dit zijn wel de wedstrijden waarin je een kans hebt tegen Ajax. Dan is het jammer dat je verliest.”

Pushen

“We waren zoekende naar de ruimtes. Eigenlijk hadden we maar één optie de hele tijd en dat was Koki (Ogawa, red.) zoeken en daaronder komen. Dat was moeilijk. Voor de rest hadden we soms wel wat goede combinaties. We begonnen ook sterk, toen konden we ze best wel pushen. Daarna beginnen zij wat meer te voetballen en gingen wij steeds verder achteruit. Ik denk dat we juist verder hadden moeten gaan met pushen.”

Maar waarom gebeurt dat dan niet? “Dat heeft misschien wel te maken met angst. Als wij steeds druk gaan zetten, dan komt er een lange bal en moet je de tweede bal winnen. Dan staan zij ook niet in de organisatie en kan je verder vooruit, in plaats van dat je flink gaat inzakken. Dat heeft met vertrouwen te maken.”

Neefje

Voor Hansen zelf was het een bijzondere wedstrijd. De buitenspeler speelde namelijk tien jaar in de jeugd van Ajax. Zondag zag hij dus een hoop oude bekenden. “Van de basis kende ik bijna iedereen, behalve de aankopen niet eigenlijk”, vertelt Hansen. Een van die basisspelers was Martha, met wie Hansen een erg speciale band heeft. “Dat is mijn neefje haha. Ik had een actie langs hem dat ik de achterlijn haalde, maar een paar minuten later had hij juist een goede actie tegen mij. Daar konden we wel even om lachen. Voor ons twee was het een bijzondere dag.”

Spelen tegen een familielid, hoe lastig was dat voor Hansen? “Het speelt wel mee. Natuurlijk probeer je de knop om te draaien om alles te geven. Het hoort er eigenlijk wel bij, maar vandaag was er geen situatie waarin ik hem moest aanpakken.”

“Ik weet eigenlijk niet of ik wel meega naar Alkmaar”, vertelt Hansen. “Ik ben toen gewisseld, dus ik heb geen idee of ik thuis blijf of meega. Misschien moet ik die dag wel gewoon trainen, maar ik kan sowieso niet invallen. Ik hoor het wel.”

Foto: Rob Koppers