Bij het ontslag van Peter Hyballa is er iets bijzonders aan de hand. Terwijl het congé van een trainer na een lange serie van opeenvolgende nederlagen doorgaans onvermijdelijk wordt genoemd, heerst er nu een andere tendens. Vol verontwaardiging reageert de voetbalwereld op het ontslag van de Duitse trainer.
 
“NEC ontslaat Hyballa! Wie ontslaat NEC?”, foetert sportjournalist Kees Jansma. “Hyballa was crisismanager met een Jupiler-selectie en een verziekte directie”, claimt VI-journalist Stef de Bont.  
 
In de media en op sociale media valt haast geen kritische noot richting Hyballa te bespeuren, die vaker van basisopstelling wisselt dan van ondergoed. En dat heeft natuurlijk alles te maken met de immense populariteit van de bevlogen en sympathieke trainer. Na Mario Been was Hyballa waarschijnlijk de meest geliefde NEC-trainer ooit.
 
Tombola van systemen en spelers
Maar wie zijn vermakelijke mediaoptredens wegdenkt, ziet een trainer die voortdurend worstelde met zijn opstelling. Al het hele seizoen is het een eindeloze tombola van systemen en spelers. Na 32 speelronden zit er geen enkele vastigheid in het team, iets wat je Hyballa toch echt mag aanrekenen.
 
Het dieptepunt voltrok zich afgelopen weekend. Een 5-3-2-systeem, thuis tegen Excelsior. Een wedstrijd die je moét winnen. Toch hield Hyballa 75 minuten lang vast aan een vijfmans defensie met Heinloth, Dumic, Golla, Buwalda en Fomitschow, terwijl NEC voorin onmachtig bleef.
 
Daarnaast wordt Hyballa geroemd om zijn capaciteiten als motivator, maar het team was de afgelopen weken niet vooruit te branden. Het duel van zaterdag was tot dusverre dé wedstrijd van het jaar en toch zagen we elf makke lammetjes op het veld. Ook daar is de trainer medeverantwoordelijk voor.

Kwalitatief zwakke selectie
En natuurlijk: de 41-jarige trainer is ook slachtoffer van het falende technische beleid van de club, want het ontbeert de selectie aan kwaliteit. Maar de verschillende systemen, vele spelerswisselingen en vaak vreemde wissels hebben NEC dit jaar windeieren gelegd.
 
En dan kan de Duitse trainer nog zoveel kleur geven aan het Nederlandse trainersgilde, met twaalf nederlagen in dertien wedstrijden en uiterst bedroevend voetbal is een ontslag haast onafwendbaar.